• اواخر تابستان سال گذشته بود که پروژه بزرگ جمع آوری تاریخ شفاهی میبد کلید خورد. بر همین مبنا ابتدا لیستی 80 نفره جهت انجام مصاحبه تهیه شد. در همان ابتدای کار، قرار گذاشته شد تا معمرین و سالخوردگان این لیست در اولویت مصاحبه باشند چرا که به هر تقدیر این دسته، بیشتر در معرض مرگ هستند. علیرغم اینکه مرحوم حجت الاسلام و المسلمین سید جلال یحیی زاده 52 سال بیشتر نداشت اما گویا خواست خدا بود که ایشان را از قاعده مذکور مستثنی سازیم و مصاحبه مفصلی را با ایشان ترتیب دهیم. به همین خاطر در صبح روز 22 مهر ماه سال 91، قراری را با ایشان تنظیم کردیم و آن مرحوم با رویی گشاده و آغوشی باز ما را به حضور خود پذیرفت. محل مصاحبه، راهروی مجلس بود و خوب یادم هست که ایشان قبل از انجام مصاحبه یک دور کامل ما را در قسمتهای مختلف پارلمان از جمله کمیسیونها و صحن علنی و ... چرخاند و این بخش ها را به ما معرفی کرد. حاج آقا سوالات ما را کاملا مستوفا و به تفصیل پاسخ می گفت و به همین خاطر هم مدت زمان این مصاحبه بیش از یک ساعت و نیم به درازا کشید و عاقبت هم نیمی از سوالات ما ماند برای جلسه دوم. جلسه ای که به عمر با عزت مرحوم یحیی زاده قد نداد و ما ماندیم و حسرت نماینده تمام عیاری چون سید جلال یحیی زاده فیروز آبادی. بخش هشتم مصاحبه مذکور پیش روی شماست...

سؤال: کیفیت راهپیمایی‌ها در میبد به چه نحوی بود؟

یحیی زاده: راهپیمایی در آن زمان از شهیدیه شروع می‌شد و بیشتر اوقات به امامزاده سید صدرالدین قنبر ختم می‌شد و گاهی اوقات هم به خیابان سنتو ختم می‌شد همان جایی که نیروی انتظامی و مصلای کنونی قرار دارد.

در آن زمان بیشتر در راهپیمایی قرائت قطع نامه‌ها بود و از همه مهم‌تر در راهپیمایی های میبد، خواندن بیانیه‌ها و اطلاعیه‌های امام خمینی (ره) بود. خود همین کار باعث می‌شد که حرکت مردم به‌واسطه رهنمودهای امام همچنان داغ بماند.

اطلاعیه‌هایی که در راهپیمایی های میبد خوانده می‌شد خیلی با زحمت فراوانی به‌دست می‌آمد. بنده هم در رساندن این اطلاعیه‌ها به میبد شرکت می‌کردم و تهیه آنها به این نحو بود که گاهی مستقیماً از قم می‌آوردیم و گاهی هم از دفتر شهید صدوقی از یزد می‌گرفتیم و به میبد می‌آوردیم. مهم‌ترین چیزی که باعث می‌شد که مردم به راهپیمایی بیایند این بود که از آخرین پیام امام باخبر شوند و حتی بودند کسانی در بین ما که به راهپیمایی و انقلاب اعتقاد محکمی نداشتند ولی کنجکاو بودند که ببینند امام خمینی (ره) در آخرین بیانات خود چه فرموده است. راه دانستن این مطلب را هم در این می‌دیدند که در راهپیمایی شرکت کنند و از اطلاعیه‌های امام مطلع شوند.

البته وقتی که انقلاب پا گرفت حتی رادیو BBC هم اطلاعیه‌های امام را می‌خواند و پخش می‌کرد. مردم هم در برخی از مقاطع به این علت رادیو BBC را گوش می‌کردند. این کار را هم از سر فرصت طلبی انجام می‌داد تا شاید بتواند از کنار این کارش برای غرب تبلیغی بکند تا انقلاب ما به‌طرف آنها گرایش پیدا کند؛ اما آنها از الهی بودن این انقلاب چیزی نمی‌فهمیدند.